🎛️ Wbudowane Efekty Audio i Procesory DSP

Omni DAW wyposażony jest w pakiet 34 wbudowanych procesorów DSP przeznaczonych do kształtowania brzmienia, korekcji, kompresji, przestrzeni oraz kreatywnego przetwarzania dźwięku. Efekty łączy się w łańcuch insertowy (Insert Chain) na każdej ścieżce, magistrali Master oraz każdej szynie Return — każda z nich ma taki łańcuch domyślnie, nie trzeba go osobno "dodawać". Oprócz efektów natywnych, do tego samego łańcucha można załadować wtyczki zewnętrzne VST3, CLAP, LV2, (legacy) VST2 oraz własne efekty napisane w OmniScript (.omfx, tryb @mode: audio — patrz /docs/omniscript).

1. EQ (Korektor Parametryczny)

16-pasmowy korektor klasy masteringowej z analizatorem widma w czasie rzeczywistym (Spectrum Analyzer: wypełnienie po EQ, linia przed EQ).

• Kształty pasm (8): Bell, Low Shelf, High Shelf, Tilt Shelf, Low Cut, High Cut, Band Pass, Notch. Filtry odcinające mają nachylenia 6, 12, 18, 24, 36, 48, 72 i 96 dB/okt.
• Kanał pasma: Stereo, Mid, Side, Left lub Right — np. mono na basie przez Low Cut na Side albo „powietrze” tylko na bokach.
• Tryb Zero Latency: filtry dopasowane do analogowych, które zachowują prawdziwy analogowy kształt aż do częstotliwości Nyquista (bez „ściskania” wysokich dzwonów i półek), przetwarzanie 64-bitowe, wygładzone parametry i bezklikowa zmiana kształtu.
• Tryb Linear Phase (rozdzielczość Low / Medium / High): zero przesunięć fazy; opóźnienie jest kompensowane automatycznie (PDC).
• Globalnie: Output, Gain Scale (0–200% wzmocnienia wszystkich pasm), Auto Gain (stała głośność podczas korekcji), porównanie A/B.
• Edycja: przeciągnij uchwyt — częstotliwość/wzmocnienie (Shift = precyzyjnie), kółko myszy — Q, dwuklik w pustym miejscu dodaje pasmo, dwuklik na uchwycie je zeruje, Alt+klik włącza/wyłącza pasmo, prawy klik otwiera menu pasma, przytrzymanie klawisza słuchawek pozwala odsłuchać samo pasmo. Przycisk rozwinięcia otwiera duże okno EQ.
• Presety: fabryczna biblioteka krzywych masteringowych (Mastering, Mastering M/S, Utility) oraz własne presety zapisywane jako pliki .eqomni; menu presetów pozwala też importować i eksportować pliki .eqomni.

2. Filter (Wielomodelowy Filtr Charakterowy)

Filtr charakterowy z 12 modelami, wbudowanym LFO i envelope followerem oraz podglądem na żywo, gdzie naprawdę jest cutoff. Krzywa na ekranie jest liczona tym samym kodem, który przetwarza dźwięk, więc to, co widać, to to, co słychać.

• Modele (menu w nagłówku): Clean przezroczysty filtr state-variable ze sprzężeniem zwrotnym bez opóźnienia; Ladder i Diode ten sam rdzeń z miękko nasycającym się (Diode: asymetrycznie) rezonansem; Moog drabinka tranzystorowa z nieliniowym biegunem w każdym stopniu, więc głośny sygnał i rezonans kompresują się jak w sprzęcie; Korg 35 Sallen-Key z MS-20 z clipperem w pętli; OB-Xd state-variable Oberheima SEM (Blend przechyla go w stronę band-pass); Vintage drabinka z liniowymi biegunami; Comb rezonujący filtr grzebieniowy strojony cutoffem (Neg odwraca polaryzację); Cut Warp / Reso Warp poziom wejścia podnosi cutoff albo tłumi rezonans (Warp); S&H decymator sample-and-hold; Vowel pięć filtrów formantowych płynnie przechodzących A-E-I-O-U.
• Tryb i nachylenie (klawisze w nagłówku): LP, HP, BP, Notch, AP, Peak oraz Morph, który pokrętłem Morph płynnie przechodzi LP → BP → HP → Notch; 12, 24 lub 48 dB/okt. Zmiana trybu przechodzi płynnie zamiast trzaskać; zmiana modelu, nachylenia lub nadpróbkowania wycisza filtr i włącza go z powrotem w kilka milisekund.
• Charakter: Drive wpycha sygnał w filtr, FB dodaje nasycenie w pętli rezonansu, Curve wybiera kształt nasycenia (Tanh, Asym, Soft, Diode, Fold, Hyst), nadpróbkowanie 2× lub 4× usuwa aliasing modeli nieliniowych (z automatyczną kompensacją opóźnienia).
• LFO: Amount (± oktawy), Rate w Hz albo, z Sync, wartość nutowa od 1/32 do 8 taktów; zsynchronizowane LFO podąża za pozycją utworu, więc przemiatanie zawsze trafia w ten sam takt. Siedem kształtów (Sine, Triangle, Saw Up/Down, Square, S&H, Drift) i faza Stereo do 180° między lewym i prawym kanałem.
• Envelope: poziom wejścia otwiera (dodatni Amount) lub zamyka (ujemny) filtr, z Attack, Release i Sens. Na ścieżce wybór SC kluczuje obwiednię innym śladem lub szyną Return, na przykład stopą, od której pad zaczyna oddychać.
• Spread rozsuwa cutoff lewego i prawego kanału o do ±2 oktaw dla szerokości stereo.
• Wyjście: Output, Mix (ścieżka dry wyrównana w czasie, także przy nadpróbkowaniu) i Auto gain, który oddaje połowę Drive i przywraca bas, który drabinki Moog/Vintage tracą przy wysokim rezonansie.
• Wyświetlacz: przeciągnij w dowolnym miejscu odpowiedzi, by zmienić cutoff (w bok) i rezonans (w górę/dół), Shift dla precyzji, kółko dla rezonansu, Ctrl + kółko dla Morph/Vowel, dwuklik resetuje. Z włączonym LIVE widać widmo, zakres, który może osiągnąć modulacja (zacieniowany, z dwiema skrajnymi krzywymi) oraz zmodulowaną krzywą każdego kanału w czasie rzeczywistym. Widok ruchu obok przewija rzeczywisty cutoff obu kanałów i poziom obwiedni z ostatnich 2, 4 lub 8 s, nad podglądem kształtu LFO i miernikami IN/OUT.
• Presety: biblioteka fabryczna (Essentials, Analog Character, Movement, Dynamic, Creative) oraz własne pliki .filtomni, import/eksport i porównanie A/B.

3. Compressor (Kompresor Dynamiki)

Kompresor klasy masteringowej z sześcioma charakterami i pomiarem na żywo prosto z silnika. Każdy styl to inny układ, nie etykieta: krzywa na ekranie jest liczona tym samym kodem, który przetwarza dźwięk.

• Style (klawisze w nagłówku): CLEAN przezroczysta cyfrowa kompresja feed-forward; VCA zadziorna, oddzielona obwiednia z twardszym kolanem; GLUE kompresor sumy z miękkim kolanem i wygaszaniem zależnym od materiału; OPTO optyczny leveler ze sprzężeniem zwrotnym (szybki pierwszy etap wygaszania i długi, świecący ogon, który rośnie, im dłużej trwa kompresja); FET bardzo szybki limiter ze sprzężeniem zwrotnym, którego kolor rośnie z redukcją; V-MU lampowy variable-mu, ratio rośnie z poziomem. Opto i FET to prawdziwe układy ze sprzężeniem zwrotnym rozwiązywane bez typowego opóźnienia o jedną próbkę, więc są stabilne przy każdym ratio i ataku. Zmiana stylu przechodzi płynnie, bez trzasków.
• Dynamika: Thresh, Ratio (od 1:1 do ∞:1), Knee (0–24 dB) i Range (maksymalna redukcja, przydatna przy delikatnych ruchach masteringowych typu „nigdy więcej niż 3 dB”).
• Czasy: Attack (0,01 ms – 250 ms), Release (5 ms – 5 s), Hold (przytrzymuje redukcję przed rozpoczęciem wygaszania) i Look (lookahead do 20 ms: wzmocnienie zmienia się, zanim dotrze transjent; opóźnienie jest kompensowane automatycznie). AUTO REL uzależnia wygaszanie od materiału: szybko po pojedynczych transjentach, wolno przy długiej kompresji.
• Detektor: Pk/RMS płynnie przechodzi od detekcji szczytowej do RMS, Link ustawia sprzężenie stereo, SC HP / SC LP filtrują sygnał klucza (np. żeby stopa nie pompowała sumy), a KEY pozwala odsłuchać przefiltrowany klucz. Klawisze kanałów wybierają ST (lewy/prawy), M/S (mid i side kompresowane osobno), tylko MID albo tylko SIDE. Na ścieżce wybór SC pozwala kluczować kompresor inną ścieżką lub szyną Return.
• Wyjście: Color (nasycenie harmoniczne elementu wzmacniającego bez aliasingu, dobrane do stylu i rosnące z redukcją; przy 0 tor jest bit-transparentny), Makeup, AUTO GAIN i Mix do kompresji równoległej.

Historia dynamiki przewija na prawdziwej osi czasu poziom wejścia (stalowy), poziom wyjścia (zielony) i redukcję (czerwona, zwisająca od góry na samoskalującej się osi), z narysowanym progiem i kolanem. Przeciągnięcie w pionie przesuwa próg, kliknięcie przycisku czasu zmienia okno (2–16 s), podwójne kliknięcie czyści historię. Krzywa przejściowa pokazuje statyczną charakterystykę wejście/wyjście z klinem redukcji; kulka na żywo siedzi na poziomie detektora z faktycznie zastosowaną redukcją, a jej zanikający ślad pokazuje pracę ataku i wygaszania. Punkt progu przeciąga się w bok, punkt ratio na prawej krawędzi w górę i w dół, a kółko myszy zmienia kolano. Mostek mierników pokazuje wejście, redukcję na kanał (L/P lub M/S) i wyjście z pamięcią szczytów (kliknięcie je zeruje).

Presety: biblioteka fabryczna (kategorie Vocal, Bus, Drums, Instrument, Mastering i Creative) oraz własne pliki .compomni w folderze compressor_presets katalogu konfiguracyjnego Omni, z importem, eksportem i porównaniem A/B. Projekty zapisane z wcześniejszym Kompresorem wczytują się z niezmienionymi ustawieniami.

4. Gate (Bramka Szumów)

Bramka, ekspander w dół i ducker z pomiarem na żywo prosto z silnika. Krzywe na ekranie są liczone tym samym kodem, który przetwarza dźwięk.

• Tryb (klawisze w nagłówku): GATE zamyka sygnał, gdy klucz spada poniżej progu; DUCK działa odwrotnie: klucz powyżej progu ścisza sygnał (muzyka pod lektorem, bas pod stopą).
• Bramka: Thresh, Hyst (histereza: otwarta bramka zamyka się dopiero poniżej Threshold − Hysteresis, więc wybrzmiewająca nuta nie trzepocze wokół progu), Range (jak mocno tłumi zamknięta bramka, aż do pełnego wyciszenia −∞), Ratio (∞ to twarda bramka, niższe wartości łagodny ekspander w dół) i Knee.
• Czasy: Attack to czas otwarcia 10–90 % (od 0,01 ms), Hold trzyma bramkę otwartą po zniknięciu klucza, Release to czas, w którym wzmocnienie opada o 60 dB (RT60 bramki, do 10 s), a Look to lookahead do 20 ms, dzięki któremu bramka jest już otwarta, gdy dociera transjent (opóźnienie jest kompensowane automatycznie).
• Style obwiedni: CLASSIC obwiednia 1. rzędu jak sprzętowa bramka VCA, najciaśniejsza i najbardziej zadziorna; SMOOTH obwiednia 2. rzędu bez załamań, najczystsza na wokalu, gitarach i padach; ADAPT wygaszanie zależne od materiału: szybkie po krótkich uderzeniach, dłuższe po wybrzmiewających nutach. Czasy znaczą to samo w każdym stylu.
• Klucz: detektor przytrzymuje każdy szczyt przez pół okresu najniższej częstotliwości obecnej w kluczu, więc niskie nuty dają stały poziom i nie otwierają i nie zamykają bramki w każdym cyklu. Pk/RMS płynnie przechodzi do detekcji RMS, Link ustawia sprzężenie stereo, HP i LP na pasku pod historią włączają filtry klucza (Key HP / Key LP ustawiają ich częstotliwości) do bramkowania zależnego od częstotliwości, a KEY pozwala odsłuchać przefiltrowany klucz. Na ścieżce wybór SC pozwala kluczować bramkę inną ścieżką lub szyną Return.
• Wyjście: Mix (bramkowanie równoległe) i Output (±24 dB).

Historia bramki przewija na prawdziwej osi czasu wejście (stalowe), wyjście (zielone, niebieskie przy duckingu) i poziom klucza (cyjan), z progiem otwarcia i zamknięcia oraz pasem histerezy między nimi. Tam, gdzie bramka tłumi, na historię opada ciemna kurtyna, a wstęga na dole pokazuje stan: otwarta, hold, zamykanie lub zamknięta. Przeciągnięcie bursztynowej linii ustawia próg, miedzianej histerezę; kliknięcie przycisku czasu zmienia okno (2–16 s), podwójne kliknięcie czyści historię. Wyświetlacz przejściowy rysuje obie gałęzie krzywej, drogę otwarcia i drogę zamknięcia, więc histerezę widać jako pętlę; kulka na żywo siedzi na poziomie klucza z faktycznie zastosowanym wzmocnieniem. Przeciągaj węzły progu, zamknięcia i zakresu; kółko myszy zmienia ratio, Shift + kółko kolano. Wyświetlacz obwiedni pokazuje wzmocnienie dla impulsu klucza przez prawdziwą obwiednię: otwarcie w powiększeniu po lewej (z punktem, w którym przy lookahead dociera opóźniony dźwięk), hold i wygaszanie po prawej, pozostałe dwa style jako duchy. Przeciągaj uchwyty A, H i R. Mostek mierników pokazuje lampkę stanu, wejście, wzmocnienie i wyjście z pamięcią szczytów.

Presety: biblioteka fabryczna (Essentials, Drums, Voice, Instruments i Creative) oraz własne pliki .gateomni w folderze gate_presets katalogu konfiguracyjnego Omni, z importem, eksportem i porównaniem A/B. Projekty zapisane z wcześniejszą Bramką brzmią tak samo: ich czasy ataku i wygaszania są przeliczane na nowe definicje.

5. Delay (Opóźnienie Stereo)

Studyjny delay z pięcioma silnikami, synchronizacją z tempem i wizualizacją ech na żywo. Wszystko, przez co przechodzą powtórzenia (filtry, dyfuzja, nasycenie), leży wewnątrz pętli sprzężenia, więc każde kolejne powtórzenie jest odrobinę ciemniejsze, łagodniejsze albo bardziej rozmyte od poprzedniego, jak w prawdziwym sprzęcie.

• Tryby (klawisze w nagłówku): DIG czyste cyfrowe powtórzenia (bit w bit poniżej 0 dBFS); BBD linia bucket-brigade z kompanderem 2:1, który „oddycha” z sygnałem, szum zegara i pasmo malejące wraz z czasem (długie analogowe echa są naprawdę ciemne); TAPE nasycenie z parzystymi harmonicznymi, wow i flutter, podbicie głowicy odtwarzającej i szum taśmy; MULTI cztery panoramowane głowice na jednej pętli, sprzężenie z głowicy 4 (rytmiczny delay w stylu Space Echo); LCR odczepy lewy, środkowy i prawy, sprzężenie tylko ze środka. W MULTI i LCR klawisze DIG / BBD / TAPE wybierają barwę głowic. Zmiana trybu odbywa się bez trzasków.
• Czas: Time w ms (od 1 ms do 4 s) albo podział zsynchronizowany z tempem, gdy włączony jest SYNC (od 1/64 do 2 taktów, z wartościami z kropką i triolowymi; włączenie i wyłączenie synchronizacji zostawia echo tam, gdzie było). Offset opóźnia prawą stronę względem lewej (±50 %) dla szerokich wzorów stereo. FADE / GLIDE decyduje, co robi zmiana czasu: czyste przenikanie albo taśmowy poślizg wysokości z własnym czasem poślizgu.
• Routing: STEREO (każda strona powtarza siebie), PING (suma odbija się lewo, prawo, lewo…), CROSS (stereo na wejściu, każde powtórzenie zamienia strony).
• Pętla: Fdbk do 110 % (powyżej 100 % pętla wpada w samooscylację, ale miękki sufit trzyma ją w ryzach), Lo Cut (12 dB/okt) i Hi Cut (6 dB/okt) w pętli (w skrajnych położeniach wyłączone), Diffuse rozmywa każde powtórzenie przez dyfuzor all-pass w chmurę podobną do pogłosu, bez gubienia rytmu.
• Charakter: Drive (nasycenie z antyaliasingiem, z kompensacją poziomu), Noise (szum BBD / taśmy), Rate i Depth / Wow (modulacja głowic odczytu: chorus stereo w DIG/BBD, monofoniczne wow z dryfem i flutterem w TAPE).
• Wyjście: Duck przycisza echa, gdy gra wejście (próg i release na pasku klawiszy), więc wokal zostaje czytelny, a powtórzenia rozkwitają w przerwach; Width (0–200 %), Mix i Output (±12 dB). FREEZE (płatek śniegu) zatrzymuje pętlę na stałe i ignoruje nowe wejście.

Pole ech rysuje ciąg powtórzeń wynikający z bieżących ustawień: kanał lewy w górę, prawy w dół, suchy sygnał przy lewej krawędzi. Każde powtórzenie to łodyga, której wysokość to poziom, a kolor matowieje, gdy filtry pętli zabierają górę pasma; linie taktów podążają za tempem projektu, a linia skanu przesuwa się w czasie rzeczywistym, podświetlając każde powtórzenie w chwili, gdy by zabrzmiało. Przeciąganie w poziomie w górnej połowie ustawia Time (w trybie synchronizacji przeskakuje po podziałach), w dolnej Offset, a w pionie Feedback. W MULTI i LCR chwyć głowicę: w bok zmienia jej czas (przy synchronizacji przyciągany do szesnastek), w górę/w dół jej poziom. Widok LIVE przewija na prawdziwej osi czasu wejście (stal), echa faktycznie wytworzone przez silnik (kolor trybu) i ducking (czerwony). LOOP TONE pokazuje jedno przejście przez filtry pętli oraz to, co zostaje po 2, 4 i 8 powtórzeniach; przeciągnij uchwyty, by ustawić Lo / Hi Cut, a dwuklik wyłącza filtr.

Presety: biblioteka fabryczna (Basics, Rhythmic, Vintage, Space i Creative) oraz własne pliki .delayomni w folderze delay_presets katalogu konfiguracyjnego Omni, z importem/eksportem i porównaniem A/B. Projekty zapisane z wcześniejszym Delay wczytują się z ustawieniami; dawny przełącznik ping-pong daje teraz prawdziwy ping-pong (dawna zamiana kanałów to CROSS).

6. Reverb (Pogłos Algorytmiczny)

Algorytmiczny generator przestrzeni (sieć FDN). Room Size skaluje realną geometrię (linie opóźniające i wczesne odbicia), a Decay ustawia niezależnie czas wybrzmiewania RT60 — mały pokój może więc wybrzmiewać długo, a hala krótko. Damping steruje pochłanianiem góry pasma, Pre-Delay przerwą przed nalotem, Mod Depth / Mod Rate modulacją odczepów, która nie pozwala nalotowi zabrzmieć metalicznie, a Width / Mix wyjściem. Freeze zatrzymuje nalot na stałe. W panelu efektu dostępny jest przełącznik Algorithmic / Convolution, który podmienia silnik na Convolution Reverb (patrz niżej).

7. Convolution Reverb (Pogłos Konwolucyjny)

Pogłos oparty na plikach odpowiedzi impulsowej (IR, do ok. 8 sekund przy 48 kHz), przetwarzany metodą podzielonej konwolucji FFT. Pozwala na odwzorowanie akustyki realnych pomieszczeń — dostępny z poziomu panelu efektu Reverb.

8. Chorus (Chorus Ensemble)

Jedna linia opóźniająca, trzy tryby wybierane klawiszami CHORUS / DIM / FLANGE. Przełączenie wycisza sygnał wet i przywraca go w 8 ms, więc nigdy nie trzaska. Wszystkie wartości zostają; tylko Delay spoza zakresu nowego trybu jest do niego przenoszony (flanger z 12 ms byłby powolnym echem).

• CHORUS: wielogłosowy, stereofoniczny chorus ensemble. Każdy kanał sumuje do 4 modulowanych odczytów linii opóźniającej (Voices). Każdy głos oscyluje wokół własnego, przesuniętego środka opóźnienia z własnym, lekko rozstrojonym LFO, co rozprasza wycięcia filtra grzebieniowego po całym paśmie. Głosy są znormalizowane głośnościowo, więc kolejne głosy dają bogatsze brzmienie, a nie tylko głośniejsze.
• DIMENSION: dwie linie, lewa i prawa, przemiatane tym samym LFO w przeciwfazie, a każdy kanał dostaje drugą linię odwróconą. W stereo jest szeroko; po zsumowaniu do mono oba przemiatania się znoszą, więc nie ma falowania wysokości i nic nie ginie w mono (dwuliniowy ensemble rackowy z lat 80.). Przełączniki I–IV ustawiają Rate, Depth i Delay jak przyciski urządzenia; Voices, Spread i pętla sprzężenia nie są używane.
• FLANGER: jeden krótki odczyt na kanał z całą pętlą sprzężenia. Delay schodzi do 0,1 ms (przelot „odrzutowca”), INV odwraca sprzężenie (puste wycięcia zamiast dzwoniących szczytów), Spread przesuwa przemiatanie prawego kanału.

Kontrolki, ułożone według trybu:

• Motion: Rate (Hz) albo podział zsynchronizowany z tempem, gdy włączony jest SYNC (od 8 taktów do 1/16, z wartościami z kropką i triolowymi). Depth to szerokość wahania w ms, a Delay to środek wahania. Cztery kształty LFO: SIN, TRI, RND (płynne losowe wahanie) i ENS (dwuprędkościowe LFO ensemble znane z klasycznych string machines).
• Ensemble (CHORUS): Voices (płynnie, głosy wchodzą i wychodzą bez trzasków), Spread (przesunięcie fazy LFO między L i P, nieparzyste głosy odbite lustrzanie, więc ensemble wypełnia całą panoramę) oraz Width (szerokość mid/side sygnału wet, 0–200 %). DIMENSION pokazuje tu swoje przełączniki i Width, FLANGER Spread i Width.
• Tone: Lo Cut i Hi Cut (12 dB/okt na sygnale wet). Vintage dodaje charakter układu BBD: nasycenie wejścia z antyaliasingiem (ADAA), filtr rekonstrukcyjny BBD i powolny losowy dryf zegara.
• Loop (CHORUS, FLANGER): Feedback, Damp (przyciemnia pętlę) i INV (polaryzacja sprzężenia).
• Output: Mix i wzmocnienie Output (±12 dB).

Panel pokazuje głosy na żywo. W polu głosów oś X to czas opóźnienia, a linia środkowa to „teraz”. Historia lewego kanału przewija się w górę, prawego w dół, więc widać rzeczywiste przebiegi LFO, rozrzut stereo i powtórzenia sprzężenia (puste „duchy”). Przeciąganie pola w poziomie ustawia Delay, w pionie Depth. Obok obraz stereo pokazuje, gdzie znajduje się każdy głos i jak szeroki jest sygnał wet, a wet tone pokazuje krzywą filtrów (przerywana linia: tłumienie sprzężenia). W trybie FLANGER ten wyświetlacz staje się grzebieniem: odpowiedzią sygnału suchego z zapętlonym odczytem przy opóźnieniu, które lewy kanał czyta w tej chwili (prawy kanał bladziej), liczoną tym samym wzorem co pętla w silniku.

Presety: biblioteka fabryczna (kategorie Classic, Ensemble, Dimension, Instrument, Flanger i Creative) oraz własne presety zapisywane jako pliki .chorusomni w folderze chorus_presets katalogu konfiguracyjnego Omni. Strzałki przełączają presety, przycisk folderu otwiera przeglądarkę z importem i eksportem, a przycisk zapisu zapisuje bieżące brzmienie. A/B porównuje dwa ustawienia. Projekty zapisane z wcześniejszą wersją Chorusa wczytują się z oryginalnym brzmieniem.

9. Phaser (Fazer Wielostopniowy)

Fazer oparty na łańcuchu filtrów all-pass (2–12 stopni), z regulacją Depth, Feedback i Mix.

10. Saturator (Saturacja Harmoniczna)

Nieliniowy procesor nasycenia dodający harmoniczne i "ciepło" sygnałowi.

11. Multiband Dynamics (Kompresor Wielopasmowy)

3-pasmowy kompresor z podziałem częstotliwościowym filtrami Linkwitz-Riley 4. rzędu (24 dB/oct) dla precyzyjnej kontroli dynamiki w pasmach niskim, średnim i wysokim.

12. Modal Resonator (Bank Rezonatorów)

Rezonator z modelowaniem fizycznym w duchu Mutable Instruments Rings: sygnał wejściowy pobudza bank do 32 modów rezonansowych na głos i zamienia perkusję, szum, wokal czy dowolny dźwięk w wybrzmiewającą strunę, sztabę, membranę, dzwon albo rurę. Mody to filtry odporne na modulację, więc każdą gałką można kręcić i automatyzować bez trzasków, a zmiana modelu płynnie przekształca wybrzmienie zamiast je ucinać.

• Modele (klawisze pod wyświetlaczem ciała): STR struna modalna (Structure = sztywność, od harmonicznych po rozciągnięte alikwoty jak w fortepianie), SYM struny rezonansowe (Structure wybiera akord: Unison, Overtones, Fifths, Major, Major 7, Minor, Minor 7, Dominant 7, Sus4, Add9, Cluster), INH nieharmoniczny metal, FM widmo wstęg bocznych FM, QNT alikwoty przyciągnięte do półtonów, RVB długie, rozstrojone struny pogłosowe, BAR swobodna sztaba aż po strojoną sztabę marimby (1 : 4 : 10), MEM membrana (od idealnej membrany po strojony bęben), BELL dzwon z tercją małą aż po tercję wielką, TUBE rura zamknięta (nieparzyste harmoniczne) aż po otwartą.
• Tune: Freq (nuta MIDI, od C-1 do C7), Fine (±100 centów) i Struct.
• Body: Bright (ciemne ciało traci górne alikwoty i szybciej je wygasza, jasne wybrzmiewa równo), Decay (od 30 ms do 30 s; poziom nie rośnie przy wydłużaniu wybrzmienia, rośnie tylko ogon), Pos (punkt uderzenia, z klasycznym charakterem grzebieniowym przy uderzeniu w węzeł) i Modes (1–32 alikwotów, płynnie).
• Exciter: Drive (±24 dB na wejściu rezonatora), Lo Cut i Hi Cut (12 dB/okt na sygnale pobudzającym mody; niższe Hi Cut działa jak miękka pałeczka).
• Output: Spread (podstawa zostaje na środku i jest bezpieczna w mono, wyższe mody rozchodzą się na boki), Mix i Output (od −24 do +12 dB). Przezroczysty limiter bezpieczeństwa trzyma sygnał wet poniżej −1 dBFS, gdy ciągły ton trafi dokładnie w mod.
• MIDI: po włączeniu MIDI rezonator stroją nuty ścieżki. Klawisze 1–4 ustawiają polifonię: każda trzymana nuta dostaje własny głos i sygnał wejściowy, a puszczony głos naturalnie wybrzmiewa, więc na dowolnym audio można grać akordy strun albo dzwonów.

Widmo modów pokazuje każdy mod, który dzwoni w silniku, na osi 20 Hz – 20 kHz: wysokość to poziom modu, miękka poświata rośnie z czasem wybrzmienia, a najechanie na mod pokazuje jego częstotliwość, nutę, T60 i poziom. Po włączeniu LIVE pod spodem świeci widmo wyjścia, a każdy mod rozbłyska energią, którą właśnie dzwoni. Przeciąganie w poziomie stroi, w pionie ustawia wybrzmienie, a kółko myszy zmienia Structure. Wyświetlacz ciała animuje pobudzany obiekt (strunę, sztabę, rurę, membranę, dzwon albo zestaw strun rezonansowych) na podstawie tych samych modów. Kliknięcie lub przeciągnięcie przesuwa punkt uderzenia.

Presety: biblioteka fabryczna (kategorie Strings, Harmony, Percussion, Metal, Space i MIDI) oraz własne pliki .resonatoromni w folderze resonator_presets katalogu konfiguracyjnego Omni, z importem, eksportem i porównaniem A/B. Projekty zapisane z wcześniejszym Modal Resonatorem zachowują swoje ustawienia (ze starą liczbą 24 modów) i wczytują się na nowym silniku.

13. Granular Clouds (Granulator Teksturalny)

Procesor ziarnisty, który nagrywa sygnał wejściowy do stereofonicznego bufora (do 8 sekund) i odtwarza go jako chmurę do 64 ziaren: ambientowe plamy, mieniące się aureole wysokości, rozciągnięte w czasie smugi, zamrożone pady, rytmiczne stuttery i serie ziaren wyzwalane transjentami. Ziarna czytają bufor z kopii audio z antyaliasingiem, więc transpozycja w górę pozostaje czysta, zamiast zawijać wysokie częstotliwości w dół, a każde ziarno jest umieszczane tak, żeby nigdy nie czytało dźwięku, który właśnie jest nadpisywany, przy dowolnej wysokości i kierunku: żadnych trzasków od głowicy nagrywania.

• Zegar (klawisze w nagłówku): FREE ciągła chmura: Density ustawia, ile ziaren nakłada się na siebie (od pojedynczych ziaren po plamę 32 ziaren), a Chaos przesuwa rytm od metronomicznego do losowego. SYNC odpala ziarna w siatce utworu z wybranym podziałem (od 1/64 do 1 taktu, także z kropką i triolami); Density staje się Ratchet (1 do 4 ziaren na tik), a Chaos uczłowiecza i opuszcza tiki. ONSET odpala serię ziaren na każdym transjencie wejścia; Density staje się Burst (1 do 8 ziaren), a Sens ustawia czułość detektora.
• Grain: Position wybiera, skąd w buforze czytają ziarna (prawo = najnowsze), Size (od 1 ms do 4 s), Pitch (±24 półtony), Texture płynnie zmienia okno ziarna od prostokąta (klikające, rytmiczne) przez okna Tukeya i Hanna do wąskiego dzwonu, a Skew przesuwa jego szczyt na początek (perkusyjnie) albo na koniec (narastająco, jak od tyłu).
• Scatter: Spray rozrzuca ziarna wokół pozycji, Vary losuje ich długość, Detune ich wysokość (do ±6 półtonów), a Reverse to szansa, że ziarno zagra od tyłu. Menu skali przyciąga wysokość każdego ziarna do skali Chromatic, Major, Minor, Penta, Minor Penta, Fifths albo Octaves, więc Detune tworzy harmoniczne chmury zamiast szumu.
• Motion: Scan przesuwa punkt czytania przez bufor: 0 podąża za wejściem, −1 zatrzymuje punkt czytania, podczas gdy wejście dalej się nagrywa (rozciąganie w czasie), −2 jedzie do tyłu, wartości dodatnie wyprzedzają; po zamrożeniu +1 odtwarza uchwycone audio do przodu w czasie rzeczywistym. Buffer ustawia, jak daleko w przeszłość sięgają ziarna (od 0,5 do 8 s).
• Space: Spread rozkłada ziarna w panoramie, Width (od 0 do 200 %), Diffuse rozmywa chmurę dyfuzorem all-pass, Reverb dodaje pogłos płytowy z własnymi Decay i Damp.
• Output: Fdbk nagrywa chmurę z powrotem do bufora (odradzające się tekstury; miękki sufit utrzymuje stabilność nawet przy 100 %), Lo Cut i Hi Cut filtrują sygnał wet i pętlę sprzężenia (pętla ciemnieje lub chudnie z każdym obiegiem), Duck przycisza chmurę, gdy gra wejście, Mix (stała moc) i Output. Głośność chmury jest normalizowana, gdy ta gęstnieje, więc większa gęstość brzmi pełniej, a nie głośniej.
• FREEZE (płatek śniegu) zatrzymuje nagrywanie: ziarna dalej grają to, co jest w buforze. Zamrożony bufor przetrwa start i stop transportu.

Pole chmury pokazuje bufor nagrywania jako przebieg (najstarsze po lewej, głowica zapisu pulsuje przy prawej krawędzi, po zamrożeniu w lodowym błękicie) i każde grające ziarno jako świecącą cząstkę: w poziomie w miejscu, które właśnie czyta, w pionie według panoramy (lewo u góry), w kolorze zależnym od wysokości (fiolet w dół, mięta w unisonie, złoto w górę, róż od tyłu), wielkości zależnej od okna i z ogonem w kierunku ruchu, z krótką poświatą miejsc, gdzie ziarna przed chwilą były. Kliknięcie lub przeciąganie w poziomie ustawia Position, w pionie Spread; kółko ustawia Spray (Ctrl + kółko: Size). Soczewka ziarna rysuje okno, ciąg sąsiednich ziaren tworzony przez zegar i ich sumaryczną moc (płaska linia to gładka chmura, falowanie to słyszalny rytm ziaren), a ziarna na żywo suną po krzywej; przeciąganie w bok ustawia Skew, w górę i w dół Texture. Przestrzeń wysokości pokazuje każde ziarno według wysokości i panoramy na tle linii oktaw i wybranej skali, z pasmem rozrzutu i miernikami IN / WET / FB; przeciąganie w górę i w dół ustawia Pitch (przyciągane do skali, z Shift swobodnie), w bok Spread, kółko Detune. Bez LIVE (albo wewnątrz Sequenced FX) wyświetlacze pokazują podgląd chmury podążający za gałkami.

Presety: biblioteka fabryczna (Textures, Shimmer, Stretch & Freeze, Rhythm, Glitch, Mix) oraz własne pliki .cloudsomni w folderze clouds_presets katalogu konfiguracyjnego Omni, z importem, eksportem i porównaniem A/B. Projekty zapisane z wcześniejszym Granular Clouds wczytują się ze swoimi ustawieniami, łącznie z gęstością ziaren i oknem, które miały.

14. Transient Shaper (Kształtownik Transjentów)

Kształtowanie uderzenia (Attack) i wybrzmiewania (Sustain) niezależnie od poziomu sygnału, z podglądem pojedynczego uderzenia na żywo. Krzywe na ekranie są liczone tym samym kodem, który przetwarza dźwięk.

• Kształt: Attack (±24 dB) podbija lub łagodzi początek każdego uderzenia, Sustain (±24 dB) wydłuża lub skraca jego wybrzmiewanie (ogon, pogłos pomieszczenia).
• Czasy: Atk T to okno ataku, czyli jak długo po początku uderzenia działa Attack; Sus T to okno wybrzmiewania, czyli po jakim czasie opadający poziom liczy się już jako ogon.
• Style detektora (klawisze w nagłówku): PUNCH porównuje szybką i opóźnioną obwiednię w decybelach, więc reaguje na kształt uderzenia, a nie na jego głośność (ciche i głośne uderzenie dostają to samo), z natychmiastowym startem; SMOOTH to ten sam detektor ze zmiękczonym startem, odpowiedzią w kształcie litery S i płynnym wzmocnieniem 2. rzędu, czysty na basie, szynach i instrumentach akustycznych; CLASSIC to oryginalny detektor Omni (stosunek szybkiej i wolnej obwiedni), w którym otwierają się stare projekty. Detektor przytrzymuje szczyty, więc gęste mikro-szczyty szumu, drutów werbla czy pomieszczenia nie są brane za nowe uderzenia, a nowe uderzenie po głośnym zaczyna własne wybrzmiewanie.
• Odczyt poziomu: TRUE (domyślny) to prawdziwa obwiednia z sygnału analitycznego (para filtrów all-pass przesuniętych o 90°): natychmiastowa na początku uderzenia i bez tętnienia na niskich nutach, więc shaper nie moduluje basu; PEAK to wyprostowany przebieg (najszybszy, tętni na basie); RMS to średnia z 2 ms (najłagodniejszy).
• Detekcja: Sens (czułość; przy 50 % pełny efekt daje różnica 6 dB), Thresh (uderzenia cichsze od progu przechodzą nietknięte, np. przesłuch hi-hatu w mikrofonie werbla; na dole zakresu wyłączony), Link (sprzężenie stereo) i Look (lookahead do 10 ms, dzięki któremu podbicie ataku trafia dokładnie w początek uderzenia; opóźnienie jest kompensowane automatycznie). Na ścieżce wybór SC pozwala sterować detekcją inną ścieżką lub szyną Return.
• Focus: Low i High ograniczają pasmo, które jest wykrywane i kształtowane (np. tylko klik pałki powyżej 1,5 kHz, bez ruszania dołu stopy). Podział jest komplementarny: przy zerowym wzmocnieniu wyjście jest bit w bit wejściem, a poza pasmem nic się nie zmienia. Pasek FOCUS pod historią rysuje to pasmo krzywą filtra silnika; przeciągaj jego krawędzie, podwójne kliknięcie przywraca pełne pasmo.
• Kanały (pasek pod soczewką): L/R, MID (tylko środek: stopa, werbel, wokal), SIDE (tylko boki: pomieszczenie i szerokość) albo M/S (dwa niezależne detektory).
• Wyjście: Mix (kształtowanie równoległe), Output (±24 dB), CLIP (miękki clipper 0 dBFS z antyaliasingiem ADAA, przezroczysty poniżej −3 dBFS, łapie przesterowania po dużym podbiciu ataku) oraz odsłuch Δ (tylko to, co shaper dodaje lub zabiera) i BAND (pasmo Focus, które słyszy detektor).

Historia przewija na prawdziwej osi czasu obwiednię wejścia (stalową) i wyjścia (zieloną) jak przebieg, a energia dodana przez shaper świeci na bursztynowo, zabrana na niebiesko; pod spodem pas wzmocnienia wokół 0 dB i wstęgi wykrytego ataku i wybrzmiewania. Przy włączonym progu widać też poziom detektora (cyjan) i złote linie progu, które można przeciągać; kliknięcie przycisku czasu zmienia okno (1–8 s), podwójne kliknięcie czyści historię. Soczewka uderzenia pokazuje jedno uderzenie w powiększeniu, na osi czasu, na której pierwsze milisekundy zajmują tyle miejsca co cały ogon, z poziomami względem szczytu uderzenia: najnowsze uderzenie wyraźnie, poprzednie jako duchy (najechanie myszą zatrzymuje obraz). Bez dźwięku soczewka pokazuje silnik przetwarzający syntetyczne uderzenie (KICK, SNARE albo PLUCK do wyboru w rogu). Bursztynowy uchwyt ustawia Attack (↔ czas ataku, ↕ wzmocnienie), niebieski Sustain. Mostek mierników ma lampki ATK i SUS, wejście, dwukierunkowe wzmocnienie i wyjście z pamięcią szczytów.

Presety: biblioteka fabryczna (Essentials, Drums, Instruments, Mix i Creative) oraz własne pliki .tsomni w folderze transient_presets katalogu konfiguracyjnego Omni, z importem, eksportem i porównaniem A/B. Projekty zapisane z wcześniejszym Transient Shaperem otwierają się w stylu CLASSIC z odczytem PEAK i brzmią tak samo.

15. Limiter (Brickwall Limiter)

Limiter brickwall z lookahead i detekcją true peak: wyjście nigdy nie przekracza Ceiling, także między próbkami. Zwykle ostatnie urządzenie na Masterze.

• Style: TRANS (czysty, dokładny), MODRN (głośny, szybki wielostopniowy release), PUNCH (przepuszcza atak), VNTG (miękkie kolano, delikatne ciepło), GLUE (szerokie kolano, wolny release dla szyn) i SAFE (dodatkowy zapas true peak na końcowy eksport).
• Ceiling i Knee; Release (albo Auto release), Lookahead i Hold; Link (ile oba kanały dzielą jedno wzmocnienie); detekcja True Peak; In Gain wysterowuje limiter; Dither dodaje dither TPDF do zgrania 16-bit.
• M/S: dwa detektory, obwiednie i wzmocnienia należą do mid i side zamiast do lewego i prawego, więc stopa na środku nie ścisza już szerokości stereo. Sufit nadal obowiązuje na lewym i prawym: obie składowe dostają takie dodatkowe ściszenie, żeby szczyt mid plus szczyt side mieściły się pod nim.
• Loudness: głośność wyjścia (BS.1770: momentary, short-term, integrated; nowy pomiar zaczyna się z każdym odtwarzaniem) na tle celu Target (−30 do −5 LUFS). Wciśnij Learn i odtwórz najgłośniejszy fragment utworu: limiter ustawia In Gain krok po kroku (jeden krok na okno 3 s), aż głośność short-term trafi w cel, po czym sam wyłącza Learn. Match (gain match) ścisza wyjście o to, co dodał limiter, więc włączanie i wyłączanie porównuje brzmienie, a nie poziom. Działa tylko w dół, a zgrywany poziom jest wtedy niższy; wyłącz go przed eksportem.

Panel pokazuje historię poziomu z redukcją, krzywą sufitu, odczyt true peak z licznikiem przekroczeń, mostek mierników IN · GR · OUT (GR jako M / S w trybie M/S) i kolumnę głośności: momentary jako słupek, short-term jako linia z maksimum, short-term wejścia przerywaną linią, cel na bursztynowo (przeciągany w pionie), głośność integrated i odległość od celu u góry, postęp Learn i dopasowanie na dole.

Presety: Mastering (m.in. Wide Master M/S i Loud Master -9 LUFS), Mix Bus, Broadcast & Streaming (m.in. Streaming -14 LUFS, EBU R128 -23 LUFS, Podcast -16 LUFS) i Creative, plus własne. Projekty zapisane z wcześniejszym Limiterem brzmią tak samo.

16. Sequenced FX

Sekwencer efektów w stylu Effectrix: do 8 wierszy audio i 8 wierszy MIDI, każdy z własnym efektem włączanym i wyłączanym krokami siatki, z dokładnością do próbki i niezależnie od rozmiaru bufora (bounce i freeze brzmią dokładnie jak odtwarzanie). Opóźnienie efektów w wierszach jest kompensowane, więc przenikanie suchy/mokry nigdy nie filtruje grzebieniowo.

• Wiersze (+ ROW): jednostki sekwencera — Repeat (stutter: początek kroku zapętla się, z wysokością i zanikiem na każde powtórzenie, Duty, rozmiar od kroku do taktu), Reverse (dźwięk sprzed kroku od tyłu), Tape Stop (taśma zwalnia do zatrzymania albo się rozpędza, z krzywą), Scratch (kołysanie jak ręka na płycie), Crush (redukcja bitów i częstotliwości próbkowania) i Volume (głośność, panorama i szerokość — przy −∞ to trance gate); dowolny efekt wbudowany (Filter, Delay, Reverb, Chorus, Phaser, Saturator, EQ, Compressor, Limiter, Noise Gate, Transient Shaper, Modal Resonator, Granular Clouds, Multiband), efekt OmniScript oraz — na ścieżkach — efekty MIDI działające na nutach przed instrumentem (arpeggiator, akord, skala…). Jednostki buforowe nagrywają wejście cały czas, więc zawsze mają dźwięk sprzed wyzwolenia.
• Kroki: każdy krok ma poziom (ile efektu), szansę (prawdopodobieństwo zagrania — losowanie stałe dla danego ziarna, więc bounce jest identyczny z odtwarzaniem), długość bramki, ratchety (1–8 wyzwoleń w kroku: rolki i stuttery), tie (legato z poprzednim krokiem: efekt trwa zamiast startować od nowa) oraz wartość lane. Klawisze trybów w nagłówku (STEP, LEVEL, CHANCE, LENGTH, RATCHET, LANE, TIE) wybierają, co rysuje mysz: w STEP lewy przycisk włącza kroki, prawy wyłącza, kółko zmienia poziom; w trybach wartości przeciąganie w pionie ustawia wartość, prawy przycisk przywraca domyślną.
• Wiersz (inspektor po prawej, wiersz wybiera się kliknięciem): edycja efektu (pełny panel efektu w osobnym oknie, także dwuklikiem), własna liczba kroków i długość kroku (polimetr i poliryzm), kolejność grania (do przodu, wstecz, ping-pong, wahadło, losowo, „pijany”), Mix wiersza (automatyzowalny), Attack i Release bramki (0,3 ms – 2 s, gładka krzywa), tryb ogona CUT (bramkowane jest wyjście efektu — ogon kończy się z krokiem) albo RING (bramkowane jest wejście — ogony delay i pogłosu wybrzmiewają), RETRIG, lane (jeden parametr efektu ustawiany na każdym kroku, z zakresem; dla częstotliwości i czasów w skali logarytmicznej), przesuwanie, losowanie, odwracanie, kopiowanie i wklejanie kroków, rytmy euklidesowe, nowe ziarno losowania, kolejność i usuwanie wiersza; M i S przy nazwie wiersza wyciszają go i solują z płynnym przejściem.
• Urządzenie: liczba kroków i długość kroku, Swing, Chance (skaluje szanse wszystkich kroków: 0 % nic, 200 % podwaja), Mix, Output, wiersze SER (szeregowo) albo PAR (równolegle, wyrównane do najwolniejszego), zegar SYNC (z transportem) albo FREE (kroki biegną w tempie utworu także przy zatrzymanym transporcie). Wszystkie, razem z Mix każdego wiersza, można automatyzować i modulować.

Siatka pokazuje wszystkie wiersze na wspólnej osi czasu: pierwszy cykl każdego wiersza zaczyna się przy lewej krawędzi, a jego powtórzenia wypełniają widok jako przygaszone duchy, więc wiersze różnej długości i tempa czyta się od razu. Komórka pokazuje wszystko naraz — wysokość słupka to poziom, przezroczystość i kropka w rogu to szansa, szerokość to długość bramki, podziały to ratchety, mostek to tie, kreska to lane. Każdy wiersz ma własny wskaźnik grającego kroku; kroki, które w tym przebiegu nie zagrają przez szansę, są przekreślone. Przy LIVE pod komórkami biegnie przebieg sygnału (wejście szare, wyjście zielone — tam, gdzie się różnią, działa sekwencer), każdy wiersz ma cienki ślad zmierzonej bramki (widać ataki, wybrzmienia i poziomy), a przy nazwie wiersza miernik bramki.

Presety: biblioteka fabrycznych wzorców (Rhythm, Glitch, Space — m.in. Trance Gate, Stutter Roll, Tape Stop End, Dub Throws, Polymeter 5:7:3) i własne pliki .sfxp w folderze seqfx_presets katalogu konfiguracyjnego Omni, z importem i eksportem. Preset zapisuje cały wzór razem z parametrami urządzenia. Projekty i presety z wcześniejszego Sequenced FX otwierają się i brzmią tak samo.

17. Utility (Narzędzie Miksu)

Codzienne narzędzie miksu: gain staging, obraz stereo i poprawki kanałów w jednym slocie, z goniometrem na żywo. Neutralny Utility przepuszcza dźwięk bit w bit, a każda zmiana przechodzi płynnie, bez trzasków.

• Gain (−∞ do +24 dB; dół gałki to cisza) i MUTE (wyciszenie bez trzasku, łańcuch dalej pracuje).
• Stereo: Width (0–400 %, poziom side: 0 % to mono, 100 % bez zmian) i Balance (środek bez zmian, przeciwna strona wygasa, −3 dB w połowie).
• Kanały (klawisze w nagłówku): ST (stereo), SWAP (lewy i prawy zamienione), L albo R (jeden kanał po obu stronach) i MONO ((L + R) / 2).
• Faza: Ø L i Ø R odwracają polaryzację każdego kanału wyjścia (także kliknięciem w węzeł wyjścia na wyświetlaczu routingu).
• Bass Mono: usuwa side poniżej podziału (20–500 Hz) zwrotnicą Linkwitz-Riley 24 dB/okt; mid przechodzi przez dopasowany all-pass, więc obraz powyżej podziału zostaje dokładnie taki jak był. Przeciągnij uchwyt na pasku BASS MONO, żeby przesunąć podział, dwuklik włącza i wyłącza.
• Align: Offset opóźnia jeden kanał o maks. ±20 ms (dodatni = prawy później), do wyrównania dwóch mikrofonów albo efektu Haasa; zero to wejście bit w bit.
• DC usuwa składową stałą poniżej 5 Hz. LISTEN M / S gra tylko mid (to, co zostaje w mono) albo tylko side (to, co mono traci).

Goniometr pokazuje wyjście jako ślad luminoforu (mid w górę, lewy i prawy na przekątnych, automatyczna skala) na tle ducha transformacji: referencyjny obraz stereo przepuszczony przez macierz silnika, więc szerokość, balans, routing i polaryzację widać nawet bez dźwięku (czerwony, gdy ustawienie odwraca fazę sygnału mono); przeciąganie w bok zmienia Width, dwuklik ustawia 100 %. Pod nim pasek korelacji (+1 mono, 0 szeroko, poniżej 0 przeciwfaza) z ostatnim minimum. Wyświetlacz routingu rysuje całą transformację jako przewody od wejść do wyjść (grubość = ile danego wejścia dociera, czerwony = odwrócony), poziom wyjścia przy każdym węźle, offset jako etykietę opóźnienia i plakietki włączonych stopni. Mostek mierników pokazuje wejście, lewe i prawe wyjście z przytrzymaniem szczytu oraz W: side względem mid w dB (czerwony powyżej 0 dB, gdy obraz jest blisko przeciwfazy).

Presety: biblioteka fabryczna (Essentials, Stereo, Low End, Repair, Gain) i własne pliki .utilomni w folderze utility_presets katalogu konfiguracji Omni, z importem, eksportem i porównaniem A/B.

18. Stereo Imager (Szerokość Wielopasmowa)

Wielopasmowa szerokość stereo: obraz podzielony na maks. cztery pasma, każde z własną szerokością, do tego bezpieczny dla mono Stereoize, obrót całego obrazu i odsłuch mono / side. Obie połówki obrazu (mid i side) przechodzą przez identyczne filtry Linkwitz-Riley, więc przy każdym ustawieniu pasma sumują się płasko; przy jednym paśmie i ustawieniach neutralnych dźwięk przechodzi bit w bit.

• Pasma (klawisze 1–4 w nagłówku) i nachylenie zwrotnicy (12, 24 lub 48 dB/okt). Zmiana jednego i drugiego najpierw rozgrzewa nowe filtry w tle, potem przenika do nich, więc nigdy nie trzaska.
• Width w każdym paśmie (0–300 %, poziom side: 0 % to mono, 100 % bez zmian). Typowo: najniższe pasmo na 0 % dla basu na środku, górne powyżej 100 % dla powietrza.
• Stereo (Stereoize) w każdym paśmie: mid pasma opóźniony o ST Time (1–30 ms, krócej w wyższych pasmach, żeby grzebienie się nie pokrywały) dodawany tylko do side. Źródło mono robi się szerokie, a w mono efekt znosi się całkowicie, inaczej niż zwykłe opóźnienie Haasa.
• Rotate obraca cały obraz (±45°), żeby poprawić przechylony miks albo celowo go przechylić. Output ±24 dB.
• LISTEN MONO gra sumę mono, LISTEN S tylko side. Klawisz S przy każdym paśmie robi solo.

Pole szerokości pokazuje pasma w funkcji częstotliwości: szerokość pasma jako kolorowy poziom (podniesiony nad linię 100 % albo opuszczony pod nią), Stereoize jako kropkowany połysk, crossovery jako linie z częstotliwością. Przeciągnij pasmo w górę lub w dół, żeby zmienić szerokość (Alt: wszystkie pasma razem, Shift: precyzyjnie), kółko nad pasmem zmienia Stereoize, dwuklik resetuje; linię crossovera przeciągnij w bok. Pas pod spodem rysuje odpowiedzi pasm liczone przez silnik (widać nachylenie), a z LIVE korelację fazy każdego pasma; widmo wyjścia biegnie za pasmami. Goniometr rysuje ducha każdego pasma (jego szerokość, obrót i tryb odsłuchu) pod żywym śladem; przeciąganie w bok zmienia Rotate, dwuklik ustawia 0°. Pod nim pasek korelacji, z prawej mostek mierników (wejście, lewe / prawe wyjście, W = side względem mid).

Presety: biblioteka fabryczna (Essentials, Mastering, Instruments, Creative, Repair) i własne pliki .imgomni w folderze imager_presets katalogu konfiguracji Omni, z importem, eksportem i porównaniem A/B.

19. Analyzer (Analizator)

Miernik, który można wstawić w dowolne miejsce łańcucha: za jednym instrumentem, na grupie, przed i za limiterem mastera. Dźwięk przechodzi bit w bit, Analyzer nigdy nie zmienia brzmienia. Mierzy głośność według ITU-R BS.1770-4 / EBU R128 i true peak, rysuje widmo i goniometr dokładnie tego, co wychodzi z jego slotu.

• Cel (klawisze w nagłówku): STREAM -14 LUFS / -1 dBTP (Spotify, YouTube, Tidal, Amazon), APPLE -16 / -1, EBU -23 / -1, ATSC -24 / -2, CLUB -9 / -0.3, CUSTOM (gałki Target i Ceiling). Odczyty są kolorowane względem celu: zielony w granicach 1 LU, czerwony głośniej (platforma ściszy), bursztynowy ciszej.
• Głośność: integrated (bramkowana przez cały pomiar, duża, z odległością od celu), short-term (3 s), momentary (400 ms) z maksimami, zakres głośności (LRA, z 10. i 95. percentylem), maksymalny true peak każdego kanału (nadpróbkowanie 4x, więc liczą się szczyty między próbkami), sample peak, PLR (true peak minus integrated) i czas pomiaru. Wykres historii pod liczbami rysuje głośność short-term i momentary z ostatnich 10 s do 10 min, z pasmem celu i linią integrated.
• Mierniki: słupki momentary i short-term wokół celu, słupki true peak obu kanałów z linią sufitu i zapamiętanym maksimum.
• RESET zaczyna nowy pomiar; z włączonym AUTO robi to każdy start odtwarzania, więc każde przesłuchanie jest mierzone osobno. Stop ani skok na osi czasu nigdy go nie kasują.
• Widmo: rozdzielczość od 2K do 32K punktów (FFT liczy wątek interfejsu, silnik audio nic na tym nie traci), Response (czas uśredniania), Slope (nachylenie w dB/okt wokół 1 kHz; przy 4.5 dobrze zbalansowany miks wygląda mniej więcej płasko), Top i Range skali, VIEW miks, mid / side albo lewy / prawy nałożone, HOLD wyłączony, 1 s, 3 s albo bez końca, FREEZE zatrzymuje obraz. Przeciąganie w górę i w dół zmienia Top, kółko Range, dwuklik kasuje zapamiętane szczyty; celownik podaje częstotliwość, nutę i poziom.
• Goniometr i pasek korelacji: obraz stereo wyjścia, korelacja fazy i stosunek side do mid.

Presety: biblioteka fabryczna (Delivery, Mixing) i własne pliki .anaomni w folderze analyzer_presets katalogu konfiguracji Omni, z importem, eksportem i porównaniem A/B. Wczytanie presetu nigdy nie zaczyna pomiaru od nowa.

20. Dynamic EQ (Dynamiczny korektor)

Sześć pasm EQ, które poruszają się razem z muzyką: każde tnie albo podbija tylko wtedy, gdy jego część widma jest za głośna albo za cicha. Pasma to te same dopasowane dzwony i półki co w EQ (bez ściskania pod górną granicą pasma); przy wszystkich pasmach wyłączonych dźwięk przechodzi bit w bit.

• Pasmo: Shape (BELL, półka LO, półka HI, TILT), Freq, Gain (część statyczna), Q.
• Dynamika: ABOVE działa, gdy poziom pasma jest powyżej progu (Threshold), BELOW, gdy poniżej, OFF zostawia pasmo statyczne. Range to największy ruch pasma, a jego znak to kierunek: ujemny tnie, dodatni podbija. Jedno pasmo może więc poskromić rezonans (Above, minus), dodać obecności w cichych fragmentach (Below, plus) albo przepuścić powietrze tylko przy głośnych momentach (Above, plus). Ratio decyduje, jak szybko pasmo dochodzi do zakresu, Attack i Release, jak szybko się porusza; wokół progu miękkie kolano 6 dB.
• Routing: każde pasmo działa na ST (oba kanały), M, S, L albo R i słucha własnego zakresu wejścia (SELF) albo zewnętrznego sidechainu (EXT, źródło wybiera się w nagłówku). LISTEN odtwarza to, co słyszy detektor pasma.
• Globalne: DETECT peak albo RMS, Depth (skaluje wszystkie zakresy naraz, 0-200 %), Lookahead (0-20 ms, zgłaszany do kompensacji opóźnień), Mix, Output.

Wykres pokazuje statyczną krzywą każdego pasma, obszar, do którego może dojść jego dynamika, a z LIVE krzywą grającą w tej chwili, do tego krzywą sumaryczną i widma wejścia / wyjścia. Przeciągnij węzeł, żeby zmienić częstotliwość i wzmocnienie (Shift: precyzyjnie), romb pod nim, żeby zmienić Range, kółko nad węzłem zmienia Q, dwuklik w pustym miejscu dodaje pasmo, dwuklik na węźle je wyłącza. Komputer wzmocnienia z prawej rysuje krzywą przejścia wybranego pasma z bieżącym poziomem na niej: przeciąganie w bok zmienia Threshold, w górę i w dół Range. Zakładki pasm wybierają pasmo; ich dioda włącza je i wyłącza, a pasek pokazuje, jak daleko pasmo się rusza.

Presety: biblioteka fabryczna (Mixing, Vocals, Instruments, Mastering, Sidechain) i własne pliki .deqomni w folderze dynamic_eq_presets katalogu konfiguracji Omni, z importem, eksportem i porównaniem A/B.

21. De-esser

Ścisza sybilanty (s, sz, cz, t) i inne ostre wysokie dźwięki tylko w chwili, gdy się pojawiają.

• Klucz: detektor słucha wszystkiego powyżej częstotliwości Frequency (HP) albo pasma wokół niej (BP, szerokość Q). Wyświetlacz klucza pokazuje ten zakres na bursztynowo na tle widma wejścia / wyjścia; przeciąganie w bok zmienia częstotliwość, kółko Q, dwuklik przełącza HP / BP.
• Detekcja: ABS porównuje poziom samego pasma klucza z progiem (Threshold); REL porównuje go z całym sygnałem, więc jeden próg działa dalej, gdy wokalista zbliża się do mikrofonu albo odsuwa (zacznij od ok. -14 dB). Range to najgłębsze ściszenie, Ratio siła działania, Attack / Release szybkość; miękkie kolano 3 dB.
• SPLIT ścisza tylko zakres sybilantów przez dynamiczną półkę wysokich (klucz HP) albo dzwon (klucz BP), te same filtry co w EQ; bez sybilantów dźwięk jest nietknięty. WIDE ścisza cały sygnał przy każdym „s”, klasyczne brzmienie radiowe.
• Kanał ST, M (środek miksu, gdzie siedzi główny wokal) albo S (szeroki szum, rozpryski pogłosu). Klucz może przyjść z zewnętrznego sidechainu (wybór w nagłówku), na przykład z suchego wokalu, gdy de-esser stoi na szynie wokali.
• Lookahead (0-10 ms, zgłaszany do kompensacji opóźnień) pozwala zacząć ściszanie przed „s”. LISTEN KEY odtwarza to, co słyszy detektor, LISTEN DELTA tylko to, co jest usuwane: jeśli słychać w nim słowa, ustawienie jest za mocne.

Historia z prawej przewija poziom detekcji na tle przerywanej linii progu (przeciągnij ją w górę lub w dół, dwuklik ustawia -30 dB), ściszenie wisi od góry na czerwono, obok miernik ściszenia z zapamiętaniem. Czerwona krzywa na wyświetlaczu klucza to filtr przy bieżącym ściszeniu, a cały zakres jako blady duch.

Presety: biblioteka fabryczna (Vocals, Instruments, Mix & Master) i własne pliki .essomni w folderze deesser_presets katalogu konfiguracji Omni, z importem, eksportem i porównaniem A/B.

22. Flanger

Krótkie opóźnienie przemiatane pod suchym sygnałem: grzebień wycięć, który wycina, wędruje po widmie i daje klasyczny „odrzutowiec” i szum.

• CLASSIC: opóźnienie przemiata od Delay do Delay + 8 ms przy pełnym Depth.
• THRU-0 (through-zero): suchy sygnał jest opóźniony o 10 ms, a mokry przemiata po obu stronach, więc spotykają się przy zerowym opóźnieniu: głębokie wycięcie „tape jet” dwóch magnetofonów. Te 10 ms są zgłaszane do kompensacji opóźnień, więc ślad zostaje w czasie. Delay ustawia tu zakres wahania.
• BARBER (barberpole): dwa głosy jadą w jedną stronę i płynnie się wymieniają, więc wycięcia wznoszą się (UP) albo opadają (DOWN) bez końca.
• Rate swobodnie w Hz albo SYNC do wartości nuty zablokowanej na pozycji utworu (to samo przemiatanie w każdym bounce). LFO SINE albo TRI. Stereo Phase przesuwa prawy kanał (180° = przeciwne przemiatania).
• Feedback ±95 % (dodatni: dzwoniące szczyty, ujemny: puste wycięcia) z Damping w pętli, Mix, Output. Przy Mix 0 dźwięk przechodzi bit w bit.

Wyświetlacz grzebienia rysuje odpowiedź częstotliwościową grającą teraz dla lewego i prawego kanału z zaznaczonymi wycięciami: przeciąganie w bok zmienia Delay, w górę i w dół Feedback, dwuklik zeruje feedback. Widok przemiatania rysuje opóźnienie w dwóch cyklach LFO (wymieniające się głosy barberpole, linia suchego toru through-zero) z bieżącą pozycją: przeciąganie w górę i w dół zmienia Depth, kółko Rate, dwuklik przełącza sinus / trójkąt. Bez LIVE oba widoki działają na zegarze podglądu.

Presety: biblioteka fabryczna (Classic, Through-Zero, Barberpole, Synced) i własne pliki .flngomni w folderze flanger_presets katalogu konfiguracji Omni, z importem, eksportem i porównaniem A/B.

23. Clipper

Ogranicznik szczytów przez kształtowanie fali: ścina szczyty na suficie natychmiast, bez ataku i zwolnienia, więc perkusja zachowuje uderzenie tam, gdzie limiter by pompował. Typowo: ścięcie transjentów przed limiterem mastera, „trzask” werbla, nasycenie basu.

• Styl: HARD (płasko na suficie; Knee zaokrągla narożnik od ostrej krawędzi do łagodnego zgięcia), SOFT (zaokrąglona krzywa sześcienna, głównie nieparzyste harmoniczne) albo ANALOG (asymetryczna krzywa jak lampa, parzyste harmoniczne, z filtrem DC).
• Input wpycha sygnał w krzywą, Ceiling (-24 do 0 dB) to poziom, którego wewnątrz clippera nigdy nie przekracza. AUTO cofa wzmocnienie wejścia na wyjściu, więc słychać obcinanie, a nie dodatkową głośność.
• Nadpróbkowanie OS 1x (surowe cyfrowe obcięcie, celowy aliasing), 2x, 4x albo 8x (najczyściej). Dodana latencja to całkowita liczba próbek, zgłaszana do kompensacji opóźnień; czysty sygnał jest opóźniony dokładnie tak samo, więc Mix (obcinanie równoległe) i DELTA (odsłuch tylko tego, co ścięte) zgadzają się co do próbki. Zmiana współczynnika ścisza i z powrotem podgłaśnia.
• ST obcina lewy i prawy kanał, M/S środek i boki osobno.

Wyświetlacz przejścia rysuje krzywą przy bieżącym wejściu i suficie na tle prostej i linii sufitu, z bieżącym szczytem wejścia i ściętą częścią na czerwono: przeciąganie w górę i w dół zmienia Ceiling, w bok Input, dwuklik ustawia wejście 0 dB. Historia obcinania przewija wejście po wzmocnieniu (szare) i wyjście (zielone) na tle sufitu, wszystko ponad nim na czerwono, z prawej miernik ściszenia z zapamiętaniem i udział ściętych próbek.

Presety: biblioteka fabryczna (Mastering, Drums, Color) i własne pliki .clipomni w folderze clipper_presets katalogu konfiguracji Omni, z importem, eksportem i porównaniem A/B.

24. FX Rack

Kontener do przetwarzania równoległego: do sześciu gałęzi, każda z własnym łańcuchem wbudowanych efektów, zmiksowanych z powrotem w jeden sygnał w jednym slocie. Typowo: kompresja równoległa, efekt tylko na jednym paśmie, pogłos tylko na bokach, inne echo na każdej stronie.

• Split decyduje, co słyszy każda gałąź: PAR (każda gałąź dostaje cały sygnał, gałęzie się sumują), BAND (gałąź po gałęzi od dołu do góry, podział zwrotnicami Linkwitza-Rileya, które sumują się płasko; nachylenie 12 / 24 / 48 dB/okt, częstotliwości przeciąga się w pigułkach między torami, Shift = precyzyjnie), L/R (pierwsza gałąź dostaje lewy kanał, druga prawy, każdy jako mono) albo M/S (pierwsza gałąź środek, druga boki).
• Każda gałąź ma nazwę (dwuklik), Level, Pan, Mute, Solo i Ø (odwrócenie fazy), miernik i swoją latencję. + otwiera nową gałąź, × zamyka gałąź razem z jej urządzeniami.
• Urządzenia: + Add wstawia do gałęzi dowolny wbudowany efekt (poza Convolution Reverb, Neural Amp, Sequenced FX i wtyczkami, które zostają w łańcuchu toru); do 16 w jednym racku. Kliknięcie urządzenia otwiera jego własny panel obok racka, kropka zasilania je omija (bypass), przeciągnięcie przenosi je w gałęzi albo między gałęziami, prawy przycisk: Earlier / Later, Move to branch, Duplicate i Remove.
• Latencja jest wyrównywana między gałęziami: gałąź z korektorem liniowej fazy albo clipperem z nadpróbkowaniem nie rozmazuje sumy, a rack zgłasza najwolniejszą gałąź do kompensacji opóźnień.
• Makra: osiem gałek, z których każda steruje dowolną liczbą parametrów. Wciśnij MAP przy makrze i dotknij dowolnej kontrolki w racku albo w otwartym urządzeniu: zostanie zmapowana na cały swój zakres. Edytor map pokazuje każdą mapę makra z własnymi wartościami from i to (częstotliwości i czasy przechodzą w skali logarytmicznej), ⇄ odwraca kierunek, × usuwa mapę; tam też nazwa makra. DONE kończy tryb MAP.
• Mix miesza rack z suchym sygnałem (opóźnionym o tę samą latencję), Output ustawia poziom.

Każdy parametr w racku, także parametry urządzeń, można automatyzować, uczyć przez MIDI Learn i modulować jak każdy inny: na liście automatyzacji występują jako gałąź · urządzenie · parametr. Edycja struktury racka zachowuje działające dalej urządzenia razem z ich ogonami.

Presety: biblioteka fabryczna (Parallel, Bands, Stereo) i własne pliki .rackomni w folderze fx_rack_presets katalogu konfiguracji Omni, z importem, eksportem i porównaniem A/B. Preset racka zapisuje cały rack: gałęzie, urządzenia, makra i ich mapy.

25. Tremolo

LFO, które porusza poziomem, pozycją w stereo albo dołem pasma względem góry. Typowo: tremolo wzmacniacza na gitarze i klawiszach, rytmiczne bramkowanie zsynchronizowane z utworem, „pompowanie” jak z sidechainu bez sidechainu, auto-pan.

• Tryb: TREM (poziom obu kanałów), PAN (balans, równa moc: środek bez zmian, pełne wychylenie to −∞ po jednej stronie i +3 dB po drugiej) albo HARM (tremolo harmoniczne: doły i góry pulsują na zmianę, rozdzielone zwrotnicą 24 dB/okt ustawianą Crossover).
• Kształt: SIN, TRI, SQR (włącz / wyłącz), UP (piła rosnąca, pompowanie), DN (piła opadająca) i RND (nowy poziom co cykl, powtarzalny razem z utworem). Symmetry przesuwa dołek wcześniej lub później (wypełnienie prostokąta), Smooth zaokrągla krawędzie prostokąta, powroty pił i skoki losowe.
• Rate w Hz albo SYNC do wartości nuty zablokowanej na pozycji utworu; Phase przesuwa cykl względem taktu. Stereo przesuwa cykl prawego kanału (180° = lewy i prawy na zmianę).
• Styl: CLEAN idzie dokładnie za LFO; OPTO dodaje bezwładność fotorezystora: dołek zapada szybko, a wraca powoli, jak w klasycznym optycznym tremolo wzmacniacza.

Widok cyklu rysuje dwa cykle LFO dokładnie tak, jak gra je tryb (lewy i prawy, dół i góra albo balans), z pasmem głębokości i znacznikiem odtwarzania: przeciąganie w górę i w dół zmienia Depth, w bok Symmetry, kółko Rate, dwuklik przełącza kształt. Widok ruchu przewija ostatnie dwie sekundy: poziom każdej strony (lub pasma) jako obwiednię, a w Auto-pan obraz stereo ze śladem. Przy synchronizacji wyświetlacze idą za utworem także bez LIVE. Przy zerowej głębokości tryby Tremolo i Auto-pan przepuszczają sygnał bit w bit.

Presety: biblioteka fabryczna (Classic, Rhythmic, Auto-pan) i własne pliki .tremomni w folderze tremolo_presets katalogu konfiguracji Omni, z importem, eksportem i porównaniem A/B.

26. Frequency Shifter

Przesuwa częstotliwości zamiast wysokości albo mnoży sygnał przez nośną. Typowe zastosowania: niekończący się phasing i ruch barber-pole, chorus bez linii opóźniającej, metaliczne i dzwonowe barwy ze zwykłych dźwięków, głosy robotów, wznoszące się lub opadające spirale sprzężenia.

• Tryb: SHIFT przesuwa każdą częstotliwość o tę samą liczbę herców (jedna wstęga przez sygnał analityczny, przeciwna wstęga ok. −90 dB). Harmoniczne przestają do siebie pasować: kilka herców daje phasing, kilkaset zamienia gitarę w dzwon. RING mnoży przez nośną, więc zostają tony sumy i różnicy, bez oryginału. AM zostawia oryginał pod obiema wstęgami.
• Kierunek: UP albo DN (Shift). Przesunięcie w dół odbija składowe leżące poniżej nośnej przez zero.
• Kształt nośnej (Ring i AM): SIN, TRI, SQR (nieparzyste wstęgi) i SAW (wszystkie wstęgi); krawędzie są ograniczone pasmowo.
• WIDE puszcza nośną prawego kanału w przeciwną stronę: w Shift lewy idzie w górę, prawy w dół. Phase przesuwa nośną prawego kanału.
• LFO: Rate w Hz albo zablokowany na wartości nuty utworu; Depth w procentach częstotliwości. Powyżej 100 % nośna przechodzi przez zero.
• Sprzężenie: Amount zawraca mokry sygnał na wejście po czasie Delay (0 ms to najkrótsza pętla, jedna próbka), przez dolnoprzepustowy Tone. Każde okrążenie przesuwa sygnał jeszcze raz, więc ogon wznosi się lub opada z każdym echem. Filtr DC i łagodny limiter trzymają pętlę w ryzach. Nowe opóźnienie wchodzi przez przenikanie, bez zgięcia wysokości.
• GUARD ogranicza pasmo wejścia, żeby nic nie zostało wypchnięte za Nyquista (bez aliasingu). Częstotliwość odcięcia idzie za nośną.
• Mix (0 = sygnał przechodzi bit w bit) i Output.

Mapa pokazuje, dokąd trafiają częstotliwości. U góry stoi G3 z harmonicznymi, niżej każda słyszana składowa z nicią od miejsca, z którego wyszła. Kółko oznacza składową odbitą przez zero, czerwień oznacza aliasing za Nyquistem. Przeciąganie w bok zmienia Frequency, kółko myszy stroi dokładnie, dwuklik odwraca kierunek (Shift) albo zmienia kształt nośnej (Ring / AM). Spirala pokazuje pętlę sprzężenia okrążenie po okrążeniu: każde echo jedno Delay później, znów przesunięte i cichsze o wzmocnienie pętli przy nowej częstotliwości. Przeciąganie w górę i w dół zmienia Feedback, w bok Delay. Z LIVE mapa czyta poruszającą się nośną z silnika.

Presety: biblioteka fabryczna (Shift, Ring & AM, Spiral) i własne pliki .shiftomni w folderze freq_shifter_presets katalogu konfiguracji Omni, z importem, eksportem i porównaniem A/B.

27. Bitcrusher

Obniża częstotliwość próbkowania i rozdzielczość bitową. Typowe zastosowania: brud starych samplerów, brzmienie telefonu i radia, chiptune, lo-fi, cyfrowe zniszczenie podmieszane pod czysty sygnał.

• Rate od 48 kHz do 100 Hz. Schodki trzymania wypadają w dokładnych chwilach nowej częstotliwości (z ograniczonym pasmem), więc słychać tylko aliasing wynikający z nowej częstotliwości. Jitter wydłuża i skraca każdy okres (przy każdym odtworzeniu tak samo). Stereo przyspiesza zegar prawego kanału nawet o ćwierć oktawy, więc aliasy rozchodzą się w panoramie.
• Bits od 24 do 1, także ułamkowo, więc głębia zmienia się płynnie. LIN daje równe stopnie. MU-LAW daje drobne stopnie przy ciszy i grube u góry, jak w kodekach telefonicznych. FLOAT zostawia krótką mantysę, więc stopień idzie za poziomem. Dither dodaje szum trójkątny przed zaokrągleniem.
• Przepełnienie: ponad pełną skalą sygnał jest obcinany (CLIP), przeskakuje na drugą stronę jak liczba całkowita (WRAP) albo się odbija (FOLD). Drive mocniej uderza w kwantyzator i przepełnienie, a poziom jest potem oddawany.
• Alias: przy 100 % przechodzi każde odbicie, przy 0 % wejście jest najpierw filtrowane przy nowej częstotliwości. Smooth: 0 % zostawia schodki, 100 % odfiltrowuje obrazy.
• Mix (0 = sygnał przechodzi bit w bit, o jedną próbkę później: to latencja trzymania, kompensowana przez PDC) i Output.

Widok fali przepuszcza sinus przez silnik z Twoimi ustawieniami: widać schodki nowej częstotliwości, poziomy kwantyzatora, jitter, odbicia i wygładzanie. Przeciąganie w górę i w dół zmienia Bits, w bok Rate, kółko stroi bity dokładnie, dwuklik zmienia prawo. Widmo pokazuje, dokąd trafiają A3 i jego harmoniczne: zachowane (niebieskie), odbite poniżej połowy nowej częstotliwości (czerwone) i obrazy wokół każdej wielokrotności częstotliwości (bursztynowe). Przeciąganie w bok zmienia Rate, w górę i w dół Alias.

Presety: biblioteka fabryczna (Vintage Digital, Lo-Fi, Destroy) i własne pliki .crushomni w folderze bitcrusher_presets katalogu konfiguracji Omni, z importem, eksportem i porównaniem A/B.

28. Tape

Magnetofon: nasycenie, które pamięta, skąd przyszedł sygnał, podbicie dołu z głowicy odtwarzającej, złagodzona góra, wow i flutter, szum i dropouty starej taśmy. Typowe zastosowania: sklejenie miksu na szynie, waga bębnów i basu, ciepło wokalu, falowanie kasety.

• Prędkość: 3.75, 7.5, 15 albo 30 ips. Od prędkości zależą częstotliwość podbicia głowicy, to, jak wcześnie opada góra, emfaza zapisu, jak szybko i jak mocno taśma faluje, oraz szum.
• Drive mocniej nagrywa taśmę: sygnał przechodzi przez magnetyczną pętlę histerezy przy podwójnej częstotliwości próbkowania. Góra jest przed nią podnoszona, a potem obniżana, więc nasyca się pierwsza, jak na prawdziwej maszynie. Bias: mniej rozjaśnia i brudzi taśmę, więcej ją czyści i przyciemnia górę. AUTO oddaje poziom po Drive.
• Bump: podbicie głowicy dla danej prędkości, z małym dołkiem nad nim i spadkiem dołu poniżej.
• Wow (wolne) i Flutter (szybkie) wyginają wysokość dźwięku; wolna taśma faluje bardziej. Stereo rozsuwa kanały, więc obraz się porusza.
• Hiss oraz Wear: dropouty, które na chwilę ściszają i tłumią dźwięk, i ciemniejsza góra.
• Mix (0 = sygnał przechodzi bit w bit, później o latencję) i Output. Latencja (nadpróbkowanie plus 4 ms między głowicami) jest kompensowana przez PDC.

Widok pętli rysuje sinus −3 dBFS przepuszczony przez taśmę: wejście w poziomie, wyjście w pionie. Pętla otwiera się i wygina, gdy rośnie Drive i maleje Bias; przeciąganie w górę i w dół zmienia Drive, w bok Bias. Krzywa odtwarzania: przeciąganie w górę i w dół zmienia Bump, dwuklik przełącza prędkość. Pasek wysokości pod nią przewija ostatnie trzy sekundy wow i flutter obu kanałów: przeciąganie w górę i w dół zmienia Wow, w bok Flutter.

Presety: biblioteka fabryczna (Studio, Colour, Worn) i własne pliki .tapeomni w folderze tape_presets katalogu konfiguracji Omni, z importem, eksportem i porównaniem A/B.

29. Spectral

Rozkłada dźwięk na setki pasm częstotliwości i działa na każdym z osobna: bramka spektralna, rozmycie w czasie, zamrożenie i rozmazanie po częstotliwości. Typowe zastosowania: dron albo pad zatrzymany z dowolnej chwili, rozmycie zmieniające partię w chmurę, mgliste albo oddechowe tekstury, czyszczenie szumu i pogłosu między nutami albo odwrotnie: zostawienie samego powietrza.

• Size: 1K, 2K albo 4K punktów. Małe ramki reagują szybko, ale brzmią ziarniście i robotycznie; duże są dokładne w częstotliwości i gładkie w czasie.
• Bramka: każde pasmo jest porównywane z progiem Threshold (oba kanały czytane razem, więc obraz stereo stoi w miejscu). BELOW tnie ciche pasma (szum, pogłos, syk), ABOVE tnie głośne (tony znikają, zostaje powietrze). Range ustala głębokość, Release szybkość zamykania pasma, Tilt pochyla próg wokół 1 kHz (ujemny = niższy próg dla góry, gdzie szum jest cichszy).
• Blur wygładza każde pasmo w czasie, od 30 ms do 8 s: transjenty się rozpływają, a każda nuta dzwoni dalej na własnej częstotliwości.
• Freeze zatrzymuje widmo i pozwala każdemu pasmu brzmieć dalej na jego wysokości; Fade ustala przenikanie przy włączaniu i wyłączaniu, Drift pozwala zatrzymanym pasmom wędrować do 30 centów, jak chór. Zamrożone widmo przetrwa zatrzymanie transportu; panic (dwa razy Stop) je czyści.
• Smear rozmazuje każde pasmo na zakres do dwóch oktaw przy tej samej głośności: tony zmieniają się w pasma szumu, głos w oddech.
• Low i High ograniczają to wszystko do pasma; reszta przechodzi bez zmian.
• Mix (0 = sygnał przechodzi bit w bit, później o latencję) i Output. Latencja (rozmiar ramki) jest kompensowana przez PDC.

Widmo pokazuje ramkę silnika w pasmach tercjowych: wejście wypełnione, z przytrzymanymi szczytami, wyjście jako jasna linia, zamrożone widmo w kolorze lodu, a to, co zabiera bramka, zwisa od góry pod przerywaną linią progu. Przeciąganie w górę i w dół zmienia Threshold, przeciąganie krawędzi w bok zmienia Low albo High, dwuklik włącza Freeze. Spektrogram obok przewija wyjście: blur rozmazuje w prawo, smear w górę i w dół, bramka zostawia dziury. Soczewka pod nim pokazuje jedno kliknięcie jednego tonu przez Blur (w poziomie) i Smear (w pionie); przeciąganie je zmienia.

Presety: biblioteka fabryczna (Freeze, Texture, Gate) i własne pliki .specomni w folderze spectral_presets katalogu konfiguracji Omni, z importem, eksportem i porównaniem A/B.

30. Pitch Shifter

Do czterech głosów z jednego wejścia: przesunięte kopie na oktawy i dublowanie albo harmonizer, który śpiewa tercje i kwinty w tonacji do każdej usłyszanej nuty. Typowe zastosowania: oktawa pod basem albo leadem, podwójny ślad, chórki z jednego wokalu, mniejszy albo większy głos, efekty specjalne.

• Głosy A–D (klawisze w nagłówku): każdy ma Interval, Detune (centy), Level i Pan.
• CHROMATIC: interwał w półtonach (±24): każda nuta przesuwa się o tyle samo.
• SCALE: interwał liczy stopnie tonacji (Key) i skali (Scale) od nuty usłyszanej przez urządzenie, więc „+2” to tercja wielka albo mała, jak chce tonacja. Gdy żadna nuta nie jest słyszana (oddech, spółgłoska), zostaje ostatni interwał. Glide wygładza przejścia między interwałami.
• KEEP formanty: głos zostaje sobą na każdej wysokości (bez efektu „chipmunka”). Bez tego formanty jadą z wysokością, jak przyspieszona albo zwolniona taśma. Formant (±12 półtonów) przesuwa je osobno: mniejsze albo większe gardło przy tej samej wysokości.
• Size: 1K, 2K albo 4K punktów: małe ramki pasują do bębnów i szybkich partii, duże do niskich głosów i padów.
• Mix (0 = sygnał przechodzi bit w bit, później o latencję) i Output. Latencja (rozmiar ramki) jest kompensowana przez PDC.

Rolka harmonii pokazuje ostatnie sekundy na rzędach tonacji: usłyszaną nutę na biało i to, gdzie zabiera ją każdy głos, w jego kolorze; po prawej kropki „teraz”. Przeciągnięcie kropki w górę albo w dół zmienia interwał tego głosu. Widok formantów pokazuje obwiednię wejścia i tę, z którą wychodzi pierwszy głos; przeciąganie w bok zmienia Formant, dwuklik przełącza Keep. Bez LIVE pokazuje modelową samogłoskę.

Presety: biblioteka fabryczna (Shift, Harmony, Character) i własne pliki .pitchomni w folderze pitch_presets katalogu konfiguracji Omni, z importem, eksportem i porównaniem A/B.

31. Pitch Correction

Stroi głos (albo dowolną partię jednogłosową) do nut tonacji: od delikatnej korekty, której nikt nie usłyszy, po twardy, schodkowy efekt. Typowe zastosowania: poprawa kilku fałszywych nut, dopięcie chórków, robotyczne brzmienie popu, efekty oktawowe albo zmiana barwy głosu.

• Key i Scale ustalają nuty, na które może trafić wysokość; pasek nut (C–B) wyłącza pojedyncze nuty, np. żeby melodia omijała nutę, która gryzie się z akordem. Gdy wszystkie są wyłączone, dozwolone są wszystkie. Domyślna skala to Chromatic: każdy półton jest celem.
• Speed: jak szybko nuta jest ściągana do celu (0 = od razu, twardy efekt). Humanize zwalnia ściąganie, im dłużej nuta jest trzymana, więc trzymane nuty zachowują życie, a szybkie i tak trafiają. Amount ustala, jaką część drogi pokonuje korekta, Tolerance zostawia w spokoju nuty, które już są tak blisko.
• Transpose (±12 półtonów) i sztuczne Vibrato (głębokość w centach, Rate) działają na wierzchu.
• KEEP formanty: głos zostaje sobą po przesunięciu; Formant (±12 półtonów) zmienia barwę gardła osobno.
• Size: 1K (najmniejsza latencja, wysokie głosy), 2K albo 4K (najgładziej na niskich głosach).
• Mix (0 = sygnał przechodzi bit w bit, później o latencję) i Output. Latencja jest kompensowana przez PDC.

Wykres wysokości pokazuje ostatnie sekundy na rzędach dozwolonych nut: wysokość usłyszaną (blado), to, co wychodzi (jasno), i nutę docelową (belka). Przeciąganie w bok zmienia Speed, w górę i w dół Amount. Stroik obok pokazuje nutę docelową, o ile centów odbiega usłyszana wysokość, korektę oraz odpowiedź: nutę zaśpiewaną 45 centów za wysoko i to, jak te ustawienia sprowadzają ją na miejsce. Klik w klawisz paska dopuszcza albo wyklucza tę nutę.

Presety: biblioteka fabryczna (Natural, Hard, Creative) i własne pliki .tuneomni w folderze tune_presets katalogu konfiguracji Omni, z importem, eksportem i porównaniem A/B.

32. Vocoder

Klasyczny „mówiący syntezator”: głos z toru kształtuje nośną pasmo po paśmie, więc nośna wypowiada słowa głosu. Typowe zastosowania: głosy robotów i syntezatorów, chór z jednego wokalu, pad albo syntezator grający rytm pętli perkusyjnej, szepczące tekstury.

• Nośna: INT gra wbudowany syntezator, SC bierze inny tor przez wybór sidechainu po prawej (dopóki żaden nie jest przypisany, gra wbudowany syntezator).
• Wbudowany syntezator: SAW, SQR, SUPER (trzy rozstrojone piły, szeroko) albo NOISE (szept). FOLLOW gra nutę śpiewaną przez głos (+ Transpose), FIXED stoi na Note. Noise dodaje szum do każdej nośnej, żeby spółgłoski były wyraźniejsze.
• Bank: Bands (8 do 40: mało = grubo i syntetycznie, dużo = wyraźne słowa) między Low i High, Width każdego pasma, Formant (±12 półtonów) przesuwa pasma nośnej: mniejsze albo większe „usta”.
• Attack i Release ustalają, jak szybko pasma idą za głosem, Emphasis je pochyla (więcej góry = więcej obecności). Unvoiced dokłada własną górę głosu, żeby „s” i „t” zostały czytelne. Freeze trzyma ostatni kształt głosu.
• Każde pasmo nośnej jest normalizowane do własnego poziomu, więc wynik ma widmo i poziom głosu niezależnie od nośnej.
• Mix (0 = sygnał przechodzi bit w bit) i Output. Bez latencji.

Widok pasm pokazuje dla każdego pasma poziom głosu (w górę) i pasmo nośnej, które go gra (w dół), połączone nićmi, które przechylają się z Formantem; przeciąganie w bok zmienia Formant, w górę i w dół Width, dwuklik włącza Freeze. Widok banku rysuje odpowiedź banku filtrów z krawędziami Low i High (można je przeciągać) i to, czym jest teraz nośna.

Presety: biblioteka fabryczna (Classic, Robot, Texture) i własne pliki .vocomni w folderze vocoder_presets katalogu konfiguracji Omni, z importem, eksportem i porównaniem A/B.

33. AI Denoiser

Usuwa szum tła (wentylatory, syk, przydźwięk, pogłos pokoju, wiatr) i zostawia głos albo instrument. Dwa silniki:

• AI: rekurencyjna sieć neuronowa (RNNoise) odróżnia głos od szumu, najlepsza na mowie. Amount (0 do 60 dB) mówi, ile szumu zdjąć; Voice Gate przycisza wszystko między słowami, gdy sieć nie słyszy głosu.
• SPECTRAL: odejmuje profil szumu bin po binie, działa na każdym materiale. PRINT używa nauczonego odcisku szumu: wciśnij LEARN nad sekundą lub dwiema samego szumu, potem stop (odcisk zapisuje się z projektem; ikona kosza go czyści). ADAPT śledzi poziom szumu z sygnału, gdy się zmienia, bez odcisku (bardzo długie trzymane nuty powoli uznaje za szum; do nich użyj odcisku). Threshold przesuwa linię szumu, Smooth zamienia szybkość na mniej artefaktów, 1K / 2K / 4K ustalają rozmiar ramki (szybkie transjenty albo wąskie linie przydźwięku).
• Mix (0 = sygnał przechodzi bit w bit, opóźniony o latencję urządzenia tak jak przetworzony) i Output. LISTEN gra tylko to, co zdjęte, żeby sprawdzić, czy nic z głosu nie ucieka.

Widmo pokazuje wejście, wyjście, to, co zdjęte (na czerwono), linię szumu i odcisk; przeciąganie w górę i w dół zmienia Threshold (Spectral) albo Amount (AI), dwuklik włącza Learn. Widok boczny pokazuje prawo tłumienia z każdym pasmem jako kropką (Spectral; przeciąganie = Amount i Threshold) albo prawdopodobieństwo głosu z linią bramki (AI; przeciąganie = Voice Gate).

Presety: biblioteka fabryczna (Voice, Noise Print, Music) i własne pliki .denomni w folderze denoiser_presets katalogu konfiguracji Omni, z importem, eksportem i porównaniem A/B. Presety zostawiają Twój odcisk szumu.

34. Neural Amp (NAM)

Gra przechwycenia Neural Amp Modeler (pliki .nam: wzmacniacze, efekty, całe zestawy) z odpowiedzią impulsową kabinetu w tym samym urządzeniu. Kliknij płytę wzmacniacza albo upuść na nią plik .nam; kliknij widok kabinetu albo upuść na niego IR (WAV, AIFF, FLAC, OGG, MP3; mono, stereo albo true stereo).

• Gate (−80 dB = wyłączona) działa przed wzmacniaczem, Input go wysterowuje. MONO liczy jeden model na sumie wejścia (połowa CPU), STEREO model na kanał.
• AUTO LEVEL sprowadza każde przechwycenie do −18 dBFS: z danych głośności zapisanych w pliku, a gdy ich nie ma, z pomiaru. Zmiana modelu nie skacze już poziomem.
• Bass / Mid / Treble kształtują brzmienie za wzmacniaczem, potem kabinet (bez latencji, do 0,5 s, znormalizowany, więc kabinety zamieniają się na tym samym poziomie; ikona kosza go usuwa, CABINET włącza i wyłącza), potem Low Cut i High Cut.
• Output i Mix (0 = sygnał suchy). Urządzenie nie dodaje latencji.

Płyta wzmacniacza pokazuje model, korektę Auto Level i poziomy na wejściu wzmacniacza, za nim i na wyjściu; ostrzega, gdy przechwycenie powstało w innej częstotliwości próbkowania niż ta, w której działa silnik (brzmienie się przesuwa). Widok kabinetu rysuje jego odpowiedź razem z cięciami; przeciąganie krawędzi w bok zmienia Low Cut / High Cut. Plik kabinetu zapisuje się z projektem.